روز پنجشنبه ۱۹آبانمهاه سالجاری سومین مجمع جهانی تبلیغات با حضور اساتید بین المللی از جمله "بارنبی وینتر" "مایکل اوگیلوی" " جف رام" "جرج توروک" "آدام جونز" و... در سالن همایشهای صدا و سیما برگزار شد.

این مجمع تا ساعت ۸.۵ روز جمعه ادامه یافت و در طول این دو روز شرکت کنندگان از جدیدترین متد بازاریابی و تبلیغات جهان آگاهی یافته و از سخنرانی اساتید بهره بردند.

در این میان تبحر و مهارت مترجم تحصیل کرده ایرانی جناب آقای "سپهر تاروردیان" همگان را مجذوب خود کرده و لذت یادگیری را صدچندان نمود.

اما آنچه برای این حقیر تازگی داشت و تا حدودی موجب تشویش خاطر من شد این است:

۱- آیا واقعا در میان ما ایرانی ها استاد زبردست و صاحب نظری وجود نداشت که بتواند در این همایش سخنرانی کند و نقطه نظرات خود را تبیین نماید؟

۲- آیا تمام مطالب ارائه شده در این همایش واقعا جنبه علمی داشت؟

۳- چرا برخی از ما ایرانی ها آنقدر بیگانه پرستیم که حتی تمام جنبه های بعضا توهین آمیز خارجی ها برایمان شیرین و گواراست؟

۴- ما واقعا "جف رام" را بخاطر دستاوردهای جدید علمی اش بعنوان بهترین سخنران انتخاب کردیم یا اینکه تحت تاثیر هنر فن بیان و حرکات خنده آورش قرار گرفتیم؟

۵- آیا واقعا اینهمه دست و دلبازی در پرداخت جوایز و سایر هزینه های برگزاری همایش لازم بود؟

۶- چرا ما ایرانی ها اینقدر در جلسات و نشست های خود جدی و خشک هستیم؟

۷- چرا ما ایرانی ها با وجود ذخایر و شخصیت های علمی فراوان هنوز به خود باوری نرسیده ایم؟

۸- واقعا اگر من ایرانی، می خواستم همانند خارجی ها رفتار و سخنرانی کنم نمی گفتید: "یارو دیوانه شده!"؟

به یاد دارم سال۷۶ تازه وارد دانشگاه شده و در کلاس بازاریابی حاضر شدم، زمانیکه استاد ... نظریه قیف بازاریابی را توضیح داد، اجازه خواستم و پای تخته رفتم. از او پرسیدم که آیا می شود بجای قیف ما از سطل استفاده کنیم تا مشتریان از ته آن نتوانند خارج شوند؟ همه به من خندیدند و استاد به من گفت برو بشین سرجات ولی قبلش یادت نره "در سطلتو بذاری".

من آن موقع کمتر از ۲۵سال سن داشتم ولی وقتی در همایش جهانی تبلیغات "بارنبی وینتر" نظریه سطل بازاریابی را توضیح داد، تازه به عمق فاجعه پی بردم.

من با برگزاری چنین جلساتی مخالف نیستم ولی مطمئن هستم که با مرور زمان و روی کار آمدن مدیران جوان، جو سنتی مدیریت موجود در کشور تغییر خواهد کرد و مدیران تحصیل کرده و انعطاف پذیر آینده وضعیت را متحول خواهند کرد. اگرچه اکنون نیز تعدادی انگشت شمار از اینگونه مدیران وجود دارد.