شعر مدافعان حرم سروده حمیدرضا طهماسبی
مجاهدان غیور ای سپاهیان خدا
دلاوران بلاجوی دشت کرب و بلا
کبوتران رها، رهروان وادی عشق
خوشا به جذبه عشق و خوشا به حال شما
به جز نشان خدا نیست زیب و زیورتان
چه زینتی است درخشان تر از نشان خدا؟
؟
و انتم امنعَهم فی ذِمار و الاَیمان
چنین کنند بزرگان دُیون خویش ادا
خوشا که لحظه میقات عاشقانه رسید
کنون به حکم جهاد از امیر کلّ قوا
بسوز دوده داعش به داغ آتش قهر
بده جماعت تکفیریان به باد فنا
به روز روشن اعدا چو شام رستاخیز
به پا کنید به هر حمله محشری برپا
اگر گه دشمنت آتش شود تو آتش خوار
وگر بلا شود آری تو در شکار بلا
و ان یحارب الاعداء تنهضوا بجهاد
و فی طریقتکم کانَ موت مِن آلا
و فی الشهاده مجداً لکم و تفخیماً
و للمجاهد فیها مآرب اخرا
و لا اختفائکم فی حَصون خوف قتال
و فی الحروب ترون القتال تفریحاً
به قبضه رایت نصرت گرفته چون عباس(س)
و یا به سر زده سربند سیّدالشّهدا(س)
به دل سرای محبّت به اهل بیت رسول(ص)
به لب ترنّم زیبای رمز یا زهرا(س)
خمار باده عشقید و تشنگان وصال
ز پای تا به سر ایمان و عشق سر تا پا
بدان که روشنی آفتاب نزدیک است
گسسته می شود از هم قوام ظلمت ها
درین زمانه بی اعتبار برخیزید
که پاک و خالص و بی غش کنید دنیا را
بدین بهانه بگیرید بعد صدها سال
ز دودمان یزید انتقام عاشورا